Adhyaya 117

អធ្យាយ ១១៧ ចាប់ផ្តើមដោយពិពណ៌នាអាស្រម និងទីលំនៅយ៉ាងស្រស់ស្អាត បន្ទាប់មកព្រះរាមសូមព្រះសិវៈប្រាប់កថាសក្ការៈអំពីវិធីបូជាដែលត្រឹមត្រូវ និងផលកម្មនៃការថ្វាយបង្គំដោយវត្ថុមិនបរិសុទ្ធ ឬបានមកដោយអធម៌។ ព្រះសិវៈលើកឧទាហរណ៍ជាច្រើន (អាកថា–សុសោភនា បន្ទាប់មក រូបក–សម្បាតិ និងរឿងកំណើតកណៈផ្សេងៗ) ដើម្បីបញ្ជាក់ថា ការបូជាត្រូវប្រើវត្ថុដែលរកបានដោយធម៌ និងគ្មានមលិន។ ឈុតរឿងសំខាន់បង្ហាញព្រះរាមធ្វើពិធីស្រាទ្ធប្រចាំខែសម្រាប់ព្រះនាងកោសល្យា។ មានភ្ញៀវចាស់ម្នាក់ដែលទាមទារខ្លាំងមករំខានពិធី ហើយសាកល្បងធម៌នៃការទទួលភ្ញៀវដល់កម្រិតខ្ពស់បំផុត; គ្រួសារព្រះរាមនៅតែបម្រើដោយសេចក្តីគោរព។ ចុងក្រោយភ្ញៀវនោះបង្ហាញថាជាព្រះសិវៈផ្ទាល់ ហើយព្រះនាងបារវតីបង្ហាញអាហារមិនចេះអស់ (មោទនភាពអណ្ណទាន) ដើម្បីបញ្ជាក់ការពេញព្រះហឫទ័យរបស់ទេវតា។ ចប់អធ្យាយមានពាក្យសរសើរអានុសង្សនៃការអាន/ស្តាប់សន្ទនាព្រះសិវៈ–រាឃវ និងការធ្វើទានដល់អ្នកសូត្រពុរាណ។