Adhyaya 115

អធ្យាយ ១១៥ បង្ហាញសន្ទនាបរិសុទ្ធរវាង ព្រះរាម និង ព្រះសម្ភូ/ព្រះសិវៈ ដែលទ្រង់លើកតម្កើងការបកស្រាយបុរាណៈថា ជាវិធានសាសនាដែលបំផ្លាញបាបបានយ៉ាងពិសេស។ ព្រះសិវៈមានព្រះបន្ទូលថា ការស្និទ្ធស្នាលជាមួយមនុស្សអាក្រក់ធ្វើឲ្យបាបកើនឡើង ប៉ុន្តែការចូលទៅជិតអ្នកដឹងបុរាណៈពិតប្រាកដ អាចលុបបំបាត់កំហុសដែលសន្សំមកយូរ។ រឿងឧទាហរណ៍អំពី វសិષ્ઠ និង រាក្សសមិនស្លាប់ បង្ហាញអំណាចការពារ និងប្រាជ្ញាវិនិច្ឆ័យរបស់ឥសី។ បន្ទាប់មក អធ្យាយនេះកំណត់ “ស្រាវណ-វិធី” គឺរបៀបស្តាប់បុរាណៈ៖ ជ្រើសពេលវេលាសមរម្យ (តិថិ នក្សត្រ ករណ លគ្ន) កន្លែងសមគួរ ការគោរពអ្នកបកស្រាយ/អ្នកអាន និងការអាន-ស្តាប់ជាបន្តរៀងរាល់ថ្ងៃ។ មានការបញ្ជាក់ថា ផលបុណ្យនៃការប្រាយស្ចិតធំធេង សូម្បីតែបាបធ្ងន់ (មហាបាតក) ក៏អាចសម្រាលបាន។ ចុងក្រោយរៀបរាប់លក្ខណៈអ្នកអាន ឬអត្ថបទដែលមិនសមគួរ អំណោយទានដែលគួរផ្តល់ និងបញ្ជីបុរាណៈនិងឧបបុរាណៈ ដើម្បីដាក់ការស្តាប់បុរាណៈជាវិធីសង្គ្រោះពេញលេញក្នុងកាលិយុគ