Adhyaya 100

អធ្យាយនេះចាប់ផ្តើមដោយព្រះរាជាបង្ហាញក្តីអរគុណចំពោះឧបদেশដែលនាំទៅកាន់ការរំដោះ ហើយសរសើរ “សាធុ-សង្គ” ថាជាទីរថៈខ្ពស់បំផុត ដែលបំផ្លាញបាប និងបន្ធូរទុក្ខក្នុងសំសារ។ បន្ទាប់មកសន្ទនាប្រែទៅសួរអំពីវ្រតមាធវ/វៃសាខៈ៖ ត្រូវធ្វើទានអ្វី ត្រូវងូតទឹកបរិសុទ្ធនៅទីណា និងយ៉ាងដូចម្តេច ត្រូវបូជាអ្នកណា និងត្រូវរក្សាវិន័យអ្វីខ្លះ។ យមៈលើកតម្កើងកശ്യបៈជាគ្រូមេត្តាករុណា។ កশ্যបៈបង្ហាញសីលធម៌នៃការបង្រៀន—ឆ្លើយតែអ្នកសមគួរ ការពារពាក្យសម្តី ប៉ុន្តែចំពោះសិស្ស ឬអ្នកស្នងមរតកដែលមានសទ្ធា គួរផ្តល់ដំបូន្មានមានប្រយោជន៍ ទោះមិនបានសួរក៏ដោយ។ បន្ទាប់មកព្រះរាជាត្រូវបានណែនាំឲ្យអនុវត្ត “ងូតទឹកមាធវ” គឺងូតពេលព្រលឹម ថ្វាយអរឃ្យ បូជាព្រះហរិ (វិษ្ណុ) និងថ្វាយនៃវេឌ្យ; ការអនុវត្តរៀងរាល់ឆ្នាំត្រូវបានសន្យាថាជាមាគ៌ាទៅកាន់លំនៅព្រះហរិ។ ចុងក្រោយមានការព្រមានថា បើបោះបង់ខែបរិសុទ្ធ កាម និងវាសនា នឹងទាញមនុស្សឲ្យត្រឡប់ទៅកាន់សេចក្តីរីករាយតាមអារម្មណ៍វិញ។