Adhyaya 23

វ្យាសាបង្ហាញព្រះបាទ កោចរាស និងព្រះនាង សុប្រាជ្ញា ជាវៃಷ្ណវគំរូ ដែលស្មោះត្រង់ចំពោះវ្រតឯកាទសី។ ពួកគេរក្សាវិន័យថ្ងៃទសមី ហើយធ្វើជាគោរពយាមកណ្ដាលអធ្រាត្រ—ច្រៀង រាំ ដុតធូប បំភ្លឺប្រទីប បូជាទុលសី និងសរសើរព្រះហរិជាសហគមន៍។ ព្រាហ្មណ៍ឈ្មោះ សោរី សរសើរអំពើដ៏កម្រនេះ ហើយសួរហេតុអ្វីបានជាពួកគេសុចរិតបរិសុទ្ធ។ សុប្រាជ្ញាប្រាប់អំពីជាតិមុនដ៏មានបាប៖ នាងធ្លាប់ជាស្ត្រីកម្សាន្ត និងពាក់ព័ន្ធនឹងបុរសអធម៌ឈ្មោះ និត្យោទយ។ ប៉ុន្តែដោយទុក្ខលំបាក នាងបានអត់អាហារថ្ងៃឯកាទសី បំភ្លឺប្រទីប យាមរាត្រី និងរំលឹកព្រះនាម—ទោះមិនចេតនាក៏ដោយ—បាបរបស់ទាំងពីរត្រូវបានលុបបំបាត់។ នៅលោកយម ចិត្រគុប្តជាសាក្សីអំពីមហិមារបស់ឯកាទសី; ព្រះយម/ធម្មរាជគោរព ហើយដោះលែងពួកគេ បញ្ជូនទៅផ្លូវឋានវិษ្ណុ។ បន្ទាប់មកអធ្យាយពន្យល់ពីផ្លូវក្រោយស្លាប់ពីរប្រភេទ៖ ផ្លូវសុខសាន្តតុបតែងសម្រាប់អ្នកមានគុណ និងផ្លូវធំទូលាយពោរពេញដោយទារុណកម្មសម្រាប់អ្នកមានបាប ដោយរាយនាមនរក និងទណ្ឌកម្ម។ ចុងក្រោយបញ្ជាក់ថា ឯកាទសីជាវ្រតដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ហើយបញ្ចប់ដោយការឡើងទៅកាន់ព្រះហរិរបស់គូរាជវង្ស។