Adhyaya 18

ជៃមិនី សូមឲ្យ វ្យាស ប្រាប់ដោយសង្ខេបអំពីមហិមារបស់ទីរថៈអធិឧត្តម។ វ្យាស (ជាមួយសំឡេងបង្រៀនបែបបុរាណ) សរសើរ ពុរុសោត្តម-ក្សេត្រ នៅឆ្នេរសមុទ្រអំបិល ថាជាធាមដ៏បរិសុទ្ធ កម្រជាងសួគ៌។ ជំពូកនេះលើកឡើងអំពីការស្ថិតនៅជិតរបស់ព្រះ: អ្នកចូលទៅក្សេត្រនោះក្លាយជា “ដូចវិស្ណុ”; ហាមការរកកំហុសគ្នា ហើយលើកតម្កើងអាហារ ប្រាសាទា ក្នុងតំបន់ថា ជាអ្វីដែល លក្ស្មី រៀបចំ និង ហរិ ទទួលសេព មានអំណាចបំផ្លាញបាប និងជួយឲ្យឆាប់ដល់មោក្ខៈ។ មានការរាយនាមទឹកសក្ការៈ៖ ឥន្ទ្រទ្យុម្ន មារកណ្ឌេយ រោហិណី ស្វេតគង្គា និងសមុទ្រ។ ការងូតទឹក (ស្នាន) ការថ្វាយទឹកដល់បិតា-បុព្វបុរស (ពិត្រ-តរពណ) ទាន ជបៈ យជ្ញៈ និងការបូជាវិស្ណុ ដែលធ្វើនៅទីនោះ ត្រូវបាននិយាយថា មានផលមិនរលាយ។ ការទស្សនាព្រះ ជគន្នាថ បលភទ្រ និង សុភទ្រា—ពិសេសពេល គុណ្ឌិកា-យាត្រា និងពិធីបុណ្យតាមប្រតិទិន—ផ្តល់ទាំងមោក្ខៈ និងពរ​លោកិយ; ចុងក្រោយប្រកាសថា ពុរុសោត្តម ជាទីរថៈឯកសម្រាប់ឆ្លងកាត់សំសារ។