Adhyaya 17

វ្យាសប្រាប់ជៃមិនីថា ភក្តិចំពោះហរិ (Hari-bhakti) ជាអ្នកបរិសុទ្ធខ្ពស់បំផុត ជាពិសេសនៅបុរុសោត្តម-ក្សេត្រ ដែលកេសវៈស្ថិតនៅ។ រឿងផ្តោតលើភទ្រតនុ ប្រាហ្មណ៍ម្នាក់ដែលធ្លាក់ចូលក្នុងកាមគុណ មិនអនុវត្តកាតព្វកិច្ចវេដៈ ហើយសូម្បីតែនៅថ្ងៃស្រាទ្ធៈក៏គិតទៅរកនារីកណិកា។ ពេលដឹងខ្លួន គាត់រងការភ្ញាក់ផ្អើល មានអៀនខ្មាស និងសោកស្តាយយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។ គាត់ទៅគោរពមុនីមារកណ្ឌេយ្យជាមុន ហើយបន្ទាប់មកទទួលការណែនាំពីគ្រូមុនីដាំតៈអំពីកម្មវិធីក្រិយាយោគៈជាក់ស្តែង៖ ការលះបង់អំពើអាក្រក់ដោយសីលធម៌ ការបម្រើព្រះវិហារ ការធ្វើបញ្ចមហាយជ្ញៈ ការជបមន្ត្រ និងការសូត្រព្រះនាមវិṣṇu ១០៨ នាមជាមួយវិនិយោគ និងសមាធិដែលកំណត់។ បន្ទាប់ពីបូជាដោយភក្តិ៥ថ្ងៃ ព្រះហរិបង្ហាញទស្សនៈ ទទួលស្តុតិ និងការសារភាពដើម្បីសម្អាតបាប ប្រទានពរឲ្យមានភក្តិមាំមួនឆ្លងកំណើត និងបង្កើតមិត្តភាពជាមួយគាត់។ ក្រោយមកដាំតៈក៏បានទស្សនៈដែរ ហើយជំពូកបញ្ចប់ដោយសរសើរជីវិតមនុស្ស និងភារតវರ್ಷៈថាជាវាលកម្រដែលការគោរពបូជានាំទៅមោក្ខៈ។