Adhyaya 15

អធ្យាយនេះចាប់ផ្តើមដោយទស្សនៈវៃષ્ણវៈថា សកលលោក និងទេវតាទាំងអស់ជាផ្នែកនៃព្រះវិṣṇu ហើយការចងចាំព្រះនាមរបស់ព្រះហរិជានិច្ច អាចលុបបាបបានដោយមិនចាំបាច់កំណត់ពេលវេលា។ បន្ទាប់មកមានរឿងបង្រៀន៖ នារីកូទេសានម្នាក់បានយកសត្វសេកដែលបានបង្រៀនឲ្យនិយាយ “រាម”។ ដោយសារការបញ្ចេញព្រះនាមនោះ ទាំងសេក និងនារីនោះត្រូវបានបរិសុទ្ធ។ ពេលស្លាប់ យមទូតមកចាប់យក ប៉ុន្តែវិṣṇudūta មករារាំង; មានការប៉ះទង្គិច ហើយយមទូតត្រូវបានចាញ់។ ចុងក្រោយ ព្រះយមមានព្រះបន្ទូលជាអធិបតីថា អ្នកណាដែលចងចាំ ឬបញ្ចេញនាម រាម គោវិន្ទ កេសវ ហរិ វិṣṇu នារាយណៈ ជាដើម—ជាពិសេសអ្នកគោរពឯកាទសី និងអ្នកកាន់ទឹកលាងព្រះបាទព្រះវិṣṇu (viṣṇu-pāda-jala)—មិនអាចត្រូវទណ្ឌកម្មដោយទូតរបស់ទ្រង់បានឡើយ។ អធ្យាយបញ្ចប់ដោយសរសើរព្រះនាមរាមថាលើសមន្ត្រ មានអานุភាពក្នុងពិធីការ ការធ្វើដំណើរ ពេលភ័យ និងនៅវេលាមរណៈ។