
The Greatness of Worship of the Blessed Lord (Viṣṇu–Lakṣmī Pūjā: Place, Mind, Offerings, and Merit)
ជំពូក PP.7.14 ប្រាប់ថា ក្នុងខែមារគសីរ្ស គួរធ្វើពិធីបូជាវៃષ્ણវ ដល់ព្រះវិស្ណុអមរភាព រួមជាមួយព្រះមហាលក្ខ្មី ប៉ុន្តែត្រូវធ្វើនៅទីកន្លែង និងសង្គមដែលសុចរិតសមរម្យ។ មានការហាមឃាត់បូជានៅដីមិនបរិសុទ្ធ កន្លែងកខ្វក់ក្លិនស្អុយ ផ្ទះអ្នកធ្លាក់ចុះពីធម៌ ជិតអ្នកបដិសេធធម៌ ឬអ្នកមានបាបធ្ងន់ និងបរិយាកាសដែលពោរពេញដោយការយំ ការឈ្លោះ ការចំអក ការលោភ ឬការញៀនទទួលអំណោយ។ បន្ទាប់មក ជំពូកផ្លាស់ទៅលើចិត្តវិទ្យានៃពិធី: ការលួចលាក់ ការបោកបញ្ឆោត និងចិត្តរំខានធ្វើឲ្យបូជាឥតផល។ សកម្មភាពទាំងអស់អាស្រ័យលើចិត្ត; បើចិត្តមិនបរិសុទ្ធ ទោះធ្វើតបៈយូរប៉ុនណាក៏ឥតប្រយោជន៍។ ដូច្នេះ គួរមានភក្តីភាពឯកចិត្ត ជៀសវាងពាក្យសម្តីដែលបំបែកសមាធិ និងជឿថា ការថ្វាយសាមញ្ញដូចផ្កា និងវត្ថុស្រស់ ក៏ព្រះអម្ចាស់ទទួលយក។ ចុងក្រោយ រៀបរាប់ការថ្វាយតាមកាលៈទេសៈ៖ ទឹកអំពៅ អាហារធ្វើពីអំពៅ បាយជាមួយទឹកដោះគោ/ទឹកដោះជូរ សម្លៀកបំពាក់ថ្មី ព្រមទាំងទាន (ដាន) និងសិល្បៈសេវាក្នុងវិហារ—ស័ង្ខ កណ្ដឹង ឧបករណ៍តន្ត្រី របាំ និងចម្រៀង—ដោយសន្យាផលបុណ្យដល់ការទៅដល់លំនៅព្រះវិស្ណុ និងចុងក្រោយគឺមោក្ខ (ការលោះលែង)។
No shlokas available for this adhyaya yet.