Adhyaya 13

អធ្យាយនេះចាប់ផ្តើមដោយពិធីបូជាព្រះវិṣṇu ក្នុងរដូវជ្យេṣ្ឋៈ៖ អភិសេកដោយទឹកត្រជាក់ ការថ្វាយគ្រឿងក្រអូប ការបក់ដោយចាមរ និងច្បាប់អំពីភាពសមរម្យនៃទីសក្ការៈ/វិហារ។ បន្ទាប់មកពន្យល់វិន័យតាមខែ៖ ខែអាសាឍៈថ្វាយបាយជាមួយទឹកដោះគោជូរ និងប៊ឺ; ខែស្រាវណ និងភាទ្រ កំណត់ការថ្វាយផ្កា ផ្លែឈើ ច្បាប់អាហារ និងអ្វីដែលត្រូវហាម; ខែអាស្វិន កំណត់ពេលវេលាសមស្របសម្រាប់ការថ្វាយទឹក។ បន្ទាប់មានផ្នែកធំអំពីសុចរិត និងភាពបរិសុទ្ធ៖ សម្លៀកបំពាក់ សក់ ពិធីសម្អាត/ប្រតិស្ឋានផ្ទះ ទិលក និងសញ្ញាអាវុធរបស់វៃṣṇava (សង្ខ–ចក្រ ជាដើម) ដែលត្រូវចាត់ទុកថាជាសញ្ញាការពារ និងនាំទៅសេចក្តីរួចផុត។ ចុងក្រោយលើកសរសើរភក្តិខែការតិកៈ—ការថ្វាយប្រទីប ទុលសី/បិល្វ និងបូជាផ្កាឈូក—ជាមួយរឿងអិតិហាសៈថា អតីតចោរម្នាក់ត្រូវបានសង្គ្រោះ ដោយសារថ្វាយផ្កាឈូកតែមួយដល់ព្រះវិṣṇu បង្ហាញអំណាចភក្តិដែលបម្លែងជីវិតរហូតដល់ជ្ញាន និងមោក្ស។