Adhyaya 10

ជំពូកនេះចាប់ផ្តើមដោយជៃមិនីសួរព្រះវ្យាសអំពីផលនៃការគោរពបូជាព្រះវិṣṇu។ បន្ទាប់មកសេចក្តីបង្រៀនប្តូរទៅកាន់កម្មវិធីពិធីបូជានៅខែមាឃៈ៖ អត់សាច់ និងអត់កាម, ងូតទឹកព្រឹកមុនថ្ងៃរះ, បរិភោគអាហារសាមញ្ញ, ស្លៀកពាក់ស, ប្រតិបត្តិ pañca-mahāyajña និងវិធីអរចនា​លម្អិត—ស្រង់ព្រះដោយទឹកក្តៅបន្តិច, លាបចន្ទន៍, សម្អាតភាជនៈឲ្យបរិសុទ្ធ, ថ្វាយក្រណាត់, ដុតភ្លើងគ្មានផ្សែងដើម្បីទប់ត្រជាក់, និងធ្វើអភិសេកពិសេសដោយទឹកដោះគោ ឬទឹកដូង។ ថ្ងៃតិថីដូចជា pañcamī និង ekādaśī និងការថ្វាយបាយាស (pāyasa) រៀងរាល់ថ្ងៃ ត្រូវបានសរសើរ ហើយអំពើក្នុងខែមាឃៈត្រូវបានប្រកាសថាបង្កើតបុណ្យ “មិនរលាយ”។ បន្ទាប់មកមានរឿងបង្រៀន៖ ព្រះរាជាសុវណ្ណៈដែលមានបាបធ្ងន់ តែដោយចៃដន្យថ្វាយផ្កាចម្បក និងអាន “Oṃ namo Nārāyaṇāya” ត្រូវបានបរិវារព្រះវិṣṇuសង្គ្រោះពីទូតយម និងនាំទៅទទួលស្វាគមន៍ដោយព្រះនារាយណ៍ បង្ហាញថានាមសក្ការៈ និងការថ្វាយផ្កាក៏អាចជួយឲ្យរួចផុតបាន។