Shloka 20
प्रीतो5भवद् दुहितरं दत्त्वा तामभिमन्यवे । ततः प्रत्युपयातेषु पार्थिवेषु ततस्तत:,अभिमन्युको अपनी पुत्रीका वाग्दान करके राजा विराट बहुत प्रसन्न थे। तत्पश्चात् सब राजालोग अपने-अपने लिये नियत किये हुए स्थानोंमें विश्रामके लिये पधारे। वहाँ वनमालाधारी वसुदेवनन्दन भगवान् श्रीकृष्ण, हलरूपी शस्त्र धारण करनेवाले बलराम, हृदीकपुत्र कृतवर्मा, युयुधान नामसे प्रसिद्ध सात्यकि, अनाधृष्टि, अक्रूर, साम्ब और निशठ --ये सभी शत्रुसंतापन वीर अभिमन्यु और उसकी माता सुभद्राको साथ लिये वहाँ पधारे थे
vaiśampāyana uvāca | prīto 'bhavad duhitaraṃ dattvā tām abhimanyave | tataḥ pratyupayāteṣu pārthiveṣu tataḥ tataḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ព្រះបាទវិរាដៈបានប្រគល់កូនស្រីរបស់ព្រះអង្គឲ្យអភិមន្យុ ហើយព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យរីករាយយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រទាំងឡាយបានចាកចេញទៅកាន់ទីស្នាក់នៅដែលបានកំណត់សម្រាប់ខ្លួនៗ ដើម្បីសម្រាក តាមលំដាប់។ នៅទីនោះ វីរបុរសយាទវៈក៏បានមកដល់ដែរ—ព្រះស្រីក្រឹෂ្ណ ព្រះបុត្រវសុទេវៈ ពាក់កម្រងផ្កាព្រៃ; ព្រះបលរាម កាន់នង្គ័លជាអាវុធ; ក្រឹតវರ್ಮា កូនហ្រ្ឌីក; សាត្យគី ដែលល្បីថា យុយុធាន; អនាឌ្រឹષ્ટិ; អក្រូរ; សាម્બ; និង និសឋ—ពួកវីរបុរសអ្នកដុតបំផ្លាញសត្រូវទាំងនេះ បាននាំអភិមន្យុ និងមាតារបស់គាត់ សុភទ្រា មកជាមួយ។
वैशम्पायन उवाच