Shloka 63
क्षमयन्तं तु राजानं पाण्डव: प्रत्यभाषत । चिरं क्षान्तमिदं राजन न मन्युर्विद्यते मम
kṣamayantaṃ tu rājānaṃ pāṇḍavaḥ pratyabhāṣata | ciraṃ kṣāntam idaṃ rājan na manyur vidyate mama ||
ពេលព្រះរាជាសុំអភ័យទោស នោះបណ្ឌវៈ (យុធិស្ឋិរ) បានឆ្លើយថា៖ «ព្រះរាជា! រឿងនេះបានអភ័យទោសរួចហើយតាំងពីយូរ។ ខ្ញុំបានកាន់វ្រតនៃការអត់ធ្មត់មកយូរ; ក្នុងខ្ញុំមិនមានកំហឹងចំពោះព្រះអង្គឡើយ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣamā (forgiveness/forbearance) as a conscious dharmic discipline: one should release resentment rather than merely suppress it, especially when reconciliation is needed.
A king seeks pardon, and the Pāṇḍava—understood here as Yudhiṣṭhira—responds that the offense has already been forgiven and that he harbors no anger, reaffirming his long-held vow of forbearance.