Shloka 13
एवं स राजा मत्स्यानां विराटो वाहिनीपति: । व्यादिदेशाथ तां क्षिप्रं वाहिनीं चतुरस्धिणीम्
evaṁ sa rājā matsyānāṁ virāṭo vāhinīpatiḥ | vyādideśātha tāṁ kṣipraṁ vāhinīṁ caturaṅgiṇīm |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ដូច្នេះ ព្រះមហាក្សត្រ វីរ៉ាត នៃជនម៉ត្ស្យា ជាមេបញ្ជាការកងទ័ព បានចេញបញ្ជាយ៉ាងរហ័សទៅកាន់កងទ័ពចតុរាង្គនីនោះ។ ព្រះអង្គបញ្ជាឲ្យពួកគេទៅឲ្យលឿន ដើម្បីស៊ើបដឹងថា ព្រះកុមារនោះនៅរស់ឬទេ—ហើយព្រះអង្គបាននិយាយដោយការសន្មត់ដ៏តឹងរ៉ឹងថា អ្នកដែលចេញទៅដោយមានខ្ទើយជាសារថី តាមទស្សនៈព្រះអង្គ គឺមិនសូវអាចនៅរស់បានទេ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly cautions that leadership decisions should be based on verification and duty, not on contempt or social prejudice; Virāṭa’s assumption about the prince’s fate shows how bias can cloud judgment.
King Virāṭa, as commander, quickly orders his fourfold army to investigate whether the prince is alive, while expressing a pessimistic assumption tied to the prince having gone with a eunuch as charioteer.