Shloka 21
पाण्डवपरिचयः—विराटसभायां प्रकाशनम्
Identification of the Pāṇḍavas in Virāṭa’s Court
न त्वेष बीभत्सुरलं नृशंसं कर्तु न पापे5स्य मनो विशिष्टम्
na tveṣa bībhatsur alaṁ nṛśaṁsaṁ kartuṁ na pāpe 'sya mano viśiṣṭam
វៃសម្បាយនៈ បាននិយាយថា៖ «ប៉ុន្តែ អរជុន (បីភត្សុ) មិនមែនជាមនុស្សប្រភេទដែលអាចធ្វើអំពើសាហាវ ឥតមនុស្សធម៌បានទេ។ ចិត្តរបស់គាត់មិនលំអៀងទៅរកបាបឡើយ។ ទោះបីសម្រាប់អធិបតេយ្យលើលោកទាំងបី ក៏គាត់មិនបោះបង់ធម៌របស់ខ្លួនដែរ។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលក្នុងការប្រយុទ្ធនេះ គាត់មិនបានយកជីវិតយើងទាំងអស់គ្នា។ ឱ វីរបុរសឧត្តមនៃកុលកូរុ! ចូរត្រឡប់ទៅដែនកូរុឲ្យឆាប់; អរជុនក៏នឹងត្រឡប់វិញ បន្ទាប់ពីឈ្នះយកគោវិញ។ ចូរប្រុងប្រយ័ត្ន កុំឲ្យដោយសារភាពវង្វេង សេចក្តីប្រយោជន៍របស់ខ្លួនត្រូវវិនាស។ មនុស្សគួរធ្វើតែការណាដែលនាំទៅកាន់សេចក្តីសុខសាន្ត និងសេចក្តីចម្រើនរបស់ខ្លួន»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Moral character and dharma restrain even a powerful warrior: Arjuna is portrayed as incapable of cruelty and unwilling to abandon righteousness even for supreme worldly gain; therefore one should choose actions that lead to true welfare rather than be driven by delusion or short-term advantage.
Vaiśampāyana explains that Arjuna did not slaughter everyone in the encounter because his nature is not cruel and his mind does not turn to sin; he urges a prompt return to Kurudeśa and notes that Arjuna will return after recovering the cattle, warning against losing one’s own interest through मोह (delusion).