Mahabharata — Virata Parva, Shloka 35
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
तस्य जिष्णुरुपावृत्य ध्वजं मूलादपातयत् । विकृष्य कलधौताग्रै: स विद्ध: प्रापतद् भुवि
tasya jiṣṇur upāvṛtya dhvajaṁ mūlād apātayat | vikṛṣya kaladhautāgraiḥ sa viddhaḥ prāpatad bhuvi ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ជិṣṇុ (អរជុន) បង្វិលរទេះសង្គ្រាមត្រឡប់ទៅរកគាត់ ហើយវាយកាត់ទង់ជ័យពីគល់ឲ្យដួលចុះ។ ទង់នោះត្រូវព្រួញចុងភ្លឺដូចមាសសុទ្ធអូសទាញ និងចាក់រន្ធពេញទាំងមូល ហើយបានធ្លាក់ចុះលើផែនដី។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in righteous warfare, symbolic targets like a banner can be struck to weaken the opponent’s morale and command-signals; it reflects disciplined valor and tactical clarity within kṣatriya-dharma rather than indiscriminate violence.
Arjuna (called Jiṣṇu) turns toward the opponent and shoots so as to sever the enemy’s standard at its base; pierced by the arrows, the banner collapses and falls to the ground.