Shloka 24
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
असम्भ्रान्तो रथे तिष्ठ समेषु विषमेषु च । दिवमावृत्य तिष्ठन्तं गिरिं भिन््द्यां सम पत्रिभि:
asambhrānto rathe tiṣṭha sameṣu viṣameṣu ca | divam āvṛtya tiṣṭhantaṃ giriṃ bhindyāṃ sama-patribhiḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឈរឲ្យមាំលើរទះ ដោយចិត្តមិនរអាក់រអួល ទោះផ្លូវស្មើឬខ្ពស់ទាបក៏ដោយ។ ដោយព្រួញដែលបាញ់បានត្រឹមត្រូវ និងមានស្លាបស្មើគ្នា អ្នកគួរអាចចាក់ទម្លុះសូម្បីភ្នំមួយដែលហាក់ដូចលេចឡើងគ្របដណ្ដប់មេឃ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Maintain inner steadiness and disciplined focus amid changing conditions; true martial excellence depends on composure and precision, not on favorable terrain.
The narrator frames an exhortation in a martial context: the warrior is urged to remain unshaken on the chariot over both smooth and rough ground, and is praised/encouraged toward such mastery that even a sky-high mountain could be pierced with well-balanced arrows.