Mahabharata — Virata Parva, Shloka 1
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
हि >> सो न (0) है 7-2 एकषेष्टितमो< ध्याय: अर्जुनका उत्तरकुमारको आश्वासन तथा अर्जुनसे दुःशासन आदिकी पराजय वैशम्पायन उवाच ततो वैकर्तनं जित्वा पार्थों वैराटिमब्रवीत् | एतन्मां प्रापयानीकं यत्र तालो हिरण्मय:
vaiśampāyana uvāca | tato vaikartanaṁ jitvā pārtho vairāṭim abravīt | etan māṁ prāpaya anīkaṁ yatra tālo hiraṇmayaḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក បារថៈ (អរជុន) បានឈ្នះ វៃករតនៈ (កರ್ಣៈ) ហើយបាននិយាយទៅកាន់ព្រះរាជកុមារ នៃ វីរាដៈ (ឧត្តរ) ថា៖ «អ្នកបើករថ! ចូរបើកខ្ញុំទៅកាន់កងទ័ពនោះ ដែលទង់មានសញ្ញាដើមត្នោតមាស»។ ក្នុងស៊ុមធម៌នៃវគ្គនេះ អរជុន—ទោះលាក់ខ្លួនក្នុងរូបបន្លំ—ក៏ប្រព្រឹត្តដោយវិន័យ និងគោលបំណងច្បាស់ ដឹកនាំសង្គ្រាមឲ្យឆ្ពោះទៅការប្រយុទ្ធដែលចំគោលដៅ មិនមែនទៅរកអំពើហិង្សាឥតរើសមុខឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, disciplined intention matters: Arjuna does not lash out blindly but chooses a specific target and directs his charioteer with clarity, modeling controlled courage and strategic restraint consistent with kṣatriya-dharma.
After defeating Karna, Arjuna instructs Prince Uttara—serving as his charioteer—to drive toward the enemy formation identified by a banner marked with a golden palm-tree emblem, signaling Arjuna’s next tactical engagement.