Shloka 40
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
जिनकी मन-बुद्धि अमेय है, उन द्रोणने अपने विचित्र धनुषसे छूटे हुए सुवर्णमय पंखोंवाले बाणोंद्वारा सम्पूर्ण दिशाओं तथा सूर्यके प्रकाशको भी ढक दिया ।।
tataḥ kanakapucchānāṃ śarāṇāṃ nataparvaṇām | viyaccarāṇāṃ viyati dṛśyante bahavo vrajāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ដ្រូណា ដែលចិត្តនិងប្រាជ្ញាមិនអាចវាស់បាន បានប្រើព្រួញមានស្លាបមាស ដែលហោះចេញពីធ្នូចម្រុះរបស់គាត់ បាំងទិសទាំងមូល ហើយសូម្បីតែពន្លឺព្រះអាទិត្យក៏ត្រូវបាំង។ បន្ទាប់មក នៅលើមេឃ មានក្រុមព្រួញជាច្រើនលេចឃើញ—ព្រួញហោះលើអាកាស មានស្លាបមាស និងចំណុចតភ្ជាប់កោង—ច្រើនដល់ថ្នាក់បំពេញទំហំមេឃ ដូចជាបាំងលំហទំនេរទាំងមូល។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the awe-inspiring power of disciplined martial skill and the intensity of battle; ethically, it points to the grave weight of kṣatriya action—prowess can dominate the world of perception, so it must be governed by dharma and restraint.
A combatant’s archery produces countless arrows with golden fletching; these flights of arrows fill the sky and become clearly visible as dense clusters, suggesting that the battlefield is being overwhelmed by a storm of missiles.