Shloka 27
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
अभिवाद्य महाबाहु: सामपूर्वमिदं वच: । उवाच श्लक्ष्णया वाचा कौन्तेय: परवीरहा
abhivādya mahābāhuḥ sāmapūrvam idaṃ vacaḥ | uvāca ślakṣṇayā vācā kaunteyaḥ paravīrahā || vīrau tāv abhisarambdhau saṃnikṛṣṭī mahābhujau | chādayetāṃ śaravrātair anyonyam aparājitau ||
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់ពីបានគោរពសំពះជាមុន អ្នកមានដៃខ្លាំង កូនប្រុសនៃកុនទី—អ្នកសម្លាប់វីរបុរសសត្រូវ—បាននិយាយពាក្យទាំងនេះដោយសំឡេងទន់ភ្លន់ និងសម្របសម្រួល។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក វីរបុរសទាំងពីរ ដៃធំទាំងពីរ ក្តៅក្រហាយដោយកំហឹង បានចូលជិតគ្នា ហើយបាញ់ព្រួញជាច្រើនដូចភ្លៀងគ្របគ្នាទៅវិញទៅមក—ម្នាក់ៗខិតខំគ្របម្នាក់ទៀត; ទោះយ៉ាងណា គ្មាននរណាម្នាក់បង្ហាញសញ្ញាថានឹងចាញ់ឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid conflict, the text juxtaposes sāma (conciliation) and ślakṣṇa-vāk (gentle speech) with the surge of krodha (anger) that drives violence. It implicitly warns that courteous intent can be overwhelmed once wrath escalates, underscoring the ethical value of self-restraint and timely de-escalation.
Vaiśampāyana narrates that the Kaunteya first addresses the situation with respectful salutations and gentle, conciliatory words. Immediately afterward, the two heroes close distance and engage in intense archery, each covering the other with volleys of arrows, with neither gaining a decisive advantage.