Shloka 14
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
तौ रथौ वीर्यसम्पन्नौ दृष्टवा संग्राममूर्थनि । आचार्यशिष्यावजितौ कृतविद्यो मनस्विनौ
Vaiśampāyana uvāca: tau rathau vīryasampannau dṛṣṭvā saṅgrāmamūrdhani | ācāryaśiṣyāv ajitau kṛtavidyau manasvinau ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ នៅចុងមុខសង្គ្រាម ឃើញរទេះទាំងពីរនោះ—គ្រូ និងសិស្ស—ទាំងពីរអស្ចារ្យមិនអាចឈ្នះបាន ជំនាញអាវុធគ្រប់ប្រភេទ ចិត្តមាំមួន និងពោរពេញដោយកម្លាំងនិងវីរភាព។ កងទ័ពធំរបស់ពួកភារតៈក៏ញ័រភ័យម្តងហើយម្តងទៀត ខណៈដែលអ្នកទាំងពីរ អង្គុយលើរទេះរៀងៗខ្លួន ហាក់ដូច伸ដៃទៅរកគ្នា ដូចជាចង់ឱបគ្នា។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and emotional tension inherent in dharmic warfare: even when duty demands combat, the bond between teacher and disciple remains powerful. It also shows how the presence of truly accomplished warriors can shape the morale and fear of entire armies.
At the battle’s forefront, Droṇa (the teacher) and Arjuna (the disciple) are seen on their chariots—both invincible and expertly trained. Their mutual regard is so evident that they appear as if to embrace, and the Kuru/Bharata forces, witnessing this formidable pair, repeatedly tremble with fear.