Shloka 12
अलनम्बुषोग्रसेनानां गन्धर्वस्य च तुम्बुरो: । यथामानं यथोद्देशं विमानानि चकाशिरे,अग्नि, ईश, सोम, वरुण, प्रजापति, धाता, विधाता कुबेर, यम, अलम्बुष और उग्रसेन आदि गन्धर्व तथा गन्धर्वराज तुम्बुरुके भी पृथक्ू-पृथक् विमान अपनी-अपनी लंबाई- चौड़ाईके अनुसार आकाशके विभिन्न प्रदेशोंमें प्रकाशित हो रहे थे
vaiśampāyana uvāca |
alambūṣograsenānāṃ gandharvasya ca tumburoḥ |
yathāmānaṃ yathoddeśaṃ vimānāni cakāśire ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ រថអាកាសរបស់គន្ធರ್ವ—អលម្បូសា និង ឧគ្រាសេន—ហើយក៏របស់ ទុម្ពុរុ ព្រះរាជាគន្ធર્વផងដែរ បានភ្លឺចែងចាំងនៅលើមេឃ មួយៗបង្ហាញតាមវិមាត្រដែលសមរម្យ និងនៅក្នុងតំបន់ដែលបានកំណត់សម្រាប់ខ្លួន។ ទិដ្ឋភាពនេះបញ្ជាក់អំពីរបៀបរៀបរយសកល៖ សូម្បីតែសិរីល្អក៏ស្ថិតក្រោមវិន័យ និងការរៀបចំត្រឹមត្រូវ មិនមែនជាការបង្ហាញអួតអាងទទេឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights order and propriety (yathā-mānam, yathoddeśam): even heavenly magnificence operates within measure and assigned place, implying that true grandeur aligns with discipline and rightful arrangement—an ethical echo of dharma as ordered conduct.
Vaiśampāyana describes a celestial spectacle: the vimānas of Gandharvas—Alambūṣā, Ugrasena, and the renowned Tumburu—appear shining in different regions of the sky, each according to its size and designated position.