Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
अथास्य बाहूरुशिरोललार्टं ग्रीवां वराड़्ानि परावमर्दी । शितैश्न बाणैर्युधि निर्बिभेद गाण्डीवमुक्तैरशनिप्रकाशै:
athāsya bāhūruśirolalāṭaṁ grīvāṁ varāṅgāni parāvamardī | śitaiḥ bāṇair yudhi nirbibheda gāṇḍīvamuktair aśaniprakāśaiḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក វីរបុរសធំ អរជុន អ្នកបំបាក់មោទនភាពសត្រូវ បានបាញ់ព្រួញមុតស្រួចពីធ្នូ «គណ្ឌីវ» ដែលភ្លឺរលោងដូចព្រះវជ្រៈ ចាក់ឆ្លុះទាំងដៃទាំងពីរ ភ្លៅ ក្បាល ថ្ងាស ក និងអវយវៈដ៏ប្រសើរផ្សេងៗរបស់ករណៈ ក្នុងកណ្ដាលសមរភូមិ។
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights disciplined martial action: a warrior’s strength is portrayed as legitimate when used to subdue hostile aggression and arrogance in a righteous battle context, aligning prowess with duty rather than cruelty.
Arjuna (Dhanañjaya), described as a crusher of enemies, strikes Karna in battle with sharp arrows shot from the Gāṇḍīva, piercing multiple vital and prominent body parts, emphasizing Arjuna’s dominance in that exchange.