Shloka 25
Virāṭa’s Mobilization to Recover the Cattle (गोधनरक्षणार्थ विराटस्य सैन्यसमायोजनम्)
वैशग्पायन उवाच ते सम गत्वा यथोद्दिष्टां दिशं वल्लेमहीपते । संनद्धा रथिन: सर्वे सपदाता बलोत्कटा:
Vaiśampāyana uvāca—te samaṃ gatvā yathoddiṣṭāṃ diśaṃ vallabha-māhīpate | saṃnaddhā rathinaḥ sarve sa-padātā balotkaṭāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រដែលគួរឲ្យស្រឡាញ់! ពួកគេបានដំណើរទៅជាមួយគ្នា តាមទិសដែលបានកំណត់ជាមុន។ អស់ទាំងអ្នកយុទ្ធរថ និងទាហានជើងទាំងឡាយ សុទ្ធតែស្លៀកពាក់អាវក្រោះ និងប្រដាប់អាវុធរួចរាល់—មានកម្លាំងគួរឲ្យខ្លាច និងសេចក្តីក្លាហានដ៏រន្ធត់»។
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined coordination and preparedness in collective action—strength becomes effective when organized under a plan, a recurring ethical-political theme in the epic’s portrayal of kingship and warfare.
The narrator describes a force moving in a prearranged direction, fully armed—chariot fighters with infantry—setting the stage for the coming raid/engagement in the Virāṭa episode.