Shloka 10
ततस्तु तां समारोप्य निबध्य च सुमध्यमाम् | जम्मुरुद्यम्य ते सर्वे श्मशानाभिमुखास्तदा,फिर उन्होंने सुन्दर कटिभागवाली उस देवीको टिकटीपर चढ़ाकर लाशके साथ ही बाँध दिया। इसके बाद वे सब लोग मृतकको उठाकर श्मशानभूमिकी ओर ले चले
tatastu tāṃ samāropya nibadhya ca sumadhyamām | jambum udyamya te sarve śmaśānābhimukhās tadā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ពួកគេបានលើកនារីចង្កេះស្រឡូននោះឡើងដាក់លើគ្រែដង្ហែសព ហើយចងនាងឲ្យជាប់នៅទីនោះជាមួយសព។ រួចហើយ ពួកគេទាំងអស់បានលើកសពឡើង ហើយដើរទៅមុខឆ្ពោះកាន់ទីបូជាសព។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how easily human beings can commit cruelty when driven by suspicion or rigid custom, reminding the listener that dharma requires compassion and protection of those in danger, not merely the performance of outward acts.
A group of people place a woman onto the funeral bier and bind her together with the corpse, then carry the dead body toward the cremation ground, intensifying the peril and setting up the ethical crisis of the scene.