Shloka 11
द्रौपदी-भीमसेनसंवादः
Draupadī–Bhīmasena Dialogue on Suffering, Kāla, and Daiva
अस्मिन् राजकुले चेमौ तुल्यकालनिवासिनौ । इति ब्रुवाणा वाक्यानि सा मां नित्यमतर्जयत्
asmin rājākule cemau tulyakālanivāsinau | iti bruvāṇā vākyāni sā māṃ nityam atarjayat ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ក្នុងរាជវង្សនេះ មនុស្សទាំងពីរនេះបានរស់នៅទីនេះតាំងពីពេលដូចគ្នា»។ នាងនិយាយពាក្យបែបនេះម្តងហើយម្តងទៀត ហើយតែងតែបង្ខំចិត្ត និងស្តីបន្ទោសខ្ញុំជានិច្ច—យកការអះអាងថាមានស្ថានភាពស្មើគ្នា មកធ្វើជាមូលហេតុដើម្បីចង្អៀតខ្ញុំក្នុងរឿងនោះ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how claims of equal tenure or status within a household can be used rhetorically to exert pressure. Ethically, it cautions that repeated speech and social arguments may function as coercion, not merely persuasion.
The narrator reports that a woman repeatedly asserted that “these two” have long lived in the same royal household, and by repeating this point she continually scolded or pressed the speaker—indicating an ongoing dispute or demand grounded in household standing.