Shloka 9
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
यस्यां भीमस्तथा शेते मृगराज इव श्वसन् । वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! ऐसा कहती हुई मनस्विनी द्रौपदीने उस भवनमें प्रवेश किया, जिसमें सिंहकी भाँति साँसें खींचते हुए भीमसेन सो रहे थे ।।
yasyāṃ bhīmas tathā śete mṛgarāja iva śvasan |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ព្រះរាជា! ដ្រៅបទី អ្នកមានចិត្តមាំមួន បានចូលទៅក្នុងលំនៅនោះ ដែលភីមសេនកំពុងដេក ដកដង្ហើមធ្ងន់ដូចសីហា។ នៅក្នុងជីវិតលាក់ខ្លួនក្នុងនគរវិរាត ទោះស្ថិតក្នុងសម្លៀកបំពាក់បន្លំ និងកិច្ចការផ្ទះក៏ដោយ អំណាចគួរឱ្យខ្លាចរបស់ភីមនៅតែបង្ហាញច្បាស់ ខណៈដ្រៅបទីដើរទៅដោយគោលបំណង បង្ហាញការប្រុងប្រយ័ត្ន ការអត់ធ្មត់ និងភាពតានតឹងនៃធម៌ក្រោមការគំរាមកំហែង។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even under concealment and hardship, inner nature and duty persist: Bhīma’s protective power remains palpable, while Draupadī’s composed resolve reflects ethical endurance—maintaining purpose and vigilance without abandoning dharma during perilous anonymity.
Vaiśampāyana describes Draupadī entering the place where Bhīma is asleep; Bhīma’s heavy, lion-like breathing emphasizes his latent strength. The moment sets a tense domestic scene within the Pandavas’ hidden year in Virāṭa’s domain.