Shloka 2
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
जगामावासमेवाथ सा तदा द्रुपदात्मजा | कृत्वा शौचं यथान्यायं कृष्णा सा तनुमध्यमा
vaiśampāyana uvāca |
jagāmāvāsam evātha sā tadā drupadātmajā |
kṛtvā śaucaṃ yathānyāyaṃ kṛṣṇā sā tanumadhyamā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក កូនស្រីរបស់ទ្រពទៈ បានត្រឡប់ទៅកាន់ទីលំនៅរបស់នាង។ នៅទីនោះ ក្រឹෂṇា (ដ្រោបទី) អ្នកចង្កេះស្រឡូន បានអនុវត្តពិធីសុទ្ធសាធតាមច្បាប់ ដោយលាងសម្អាតខ្លួនតាមរបៀបសមរម្យ ហើយនៅតែយំ ស្រមៃរកវិធីដើម្បីបំបាត់ទុក្ខរបស់នាង។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in acute grief, one should not abandon propriety and discipline: Draupadī first performs śauca yathā-nyāyam (purification according to rule) and then turns to thoughtful, dharmic deliberation about a remedy, showing self-restraint and ethical clarity under pressure.
After the preceding distressing events, Draupadī returns to her residence. She performs the appropriate cleansing/purificatory acts and, while still crying, begins to consider what course of action could remove or address her suffering.