Mahabharata 4.13.43 — Virata Parva, Adhyaya 13, Shloka 43
Virāṭa-parva Adhyāya 13 — Kīcaka’s Proposition and Draupadī’s Dharmic Refusal
अश्जैविनीतैर्जवनैस्तत्र तत्र समागतै: । तोषयामास राजानं नकुलो नृपसत्तमम्
aśvaivinītair javanaiḥ tatra tatra samāgataiḥ | toṣayāmāsa rājānaṃ nakulo nṛpasattamam ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ដោយបង្ហាត់ និងធ្វើឲ្យសេះលឿនៗដែលមកពីទីកន្លែងនានា មានវិន័យ និងសុភាព នាគុលបានធ្វើឲ្យព្រះបាទ វិរាដ—ព្រះមហាក្សត្រល្អឥតខ្ចោះ—ពេញចិត្ត។ ព្រះបាទរីករាយហើយ បានប្រទានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជារង្វាន់។ ដូចគ្នានេះដែរ ពេលឃើញគោឈ្មោលដែល សហទេវ បានបង្ហាត់ឲ្យស្ងប់ស្ងាត់ និងមានវិន័យ វិរាដ—បុរសឧត្តម—ក៏បានប្រទានទ្រព្យច្រើនជារង្វាន់ដល់គាត់ផងដែរ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma can be upheld through competent, disciplined service: even while living incognito, Nakula and Sahadeva practice excellence and self-restraint, and rightful reward follows without compromising integrity.
During the Pāṇḍavas’ concealed stay in Virāṭa’s realm, Nakula trains swift horses brought from different places and pleases King Virāṭa, who rewards him with wealth; similarly, Sahadeva trains bulls, and the king grants him a generous prize.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.