Shloka 128
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
विराजति यथा सोमो मेघैर्मुक्तो नराधिप । जातिस्मरमुपस्पृश्य शुचि: प्रयतमानस:
virājati yathā somo meghair mukto narādhipa | jātismaram upaspṛśya śuciḥ prayatamānasaḥ ||
ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃមនុស្ស, ដូចព្រះចន្ទភ្លឺរលោងពេលរួចពីវាំងពពក ដូច្នោះដែរ មនុស្សក៏ក្លាយជារលោងភ្លឺ បន្ទាប់ពីចូលទៅជិតទីសក្ការៈនេះ។ ដោយងូតទឹកនៅទីរថៈឈ្មោះ «ជាតិસ્મរ» មនុស្សក្លាយជាបរិសុទ្ធ មានចិត្តគោរពវិន័យ និងបានសម្អាត។ ការស្នាក់នៅទីនេះ មនុស្សមិនធ្លាក់ទៅវិបត្តិឡើយ; ហើយដោយទៅជិត មហាទេវៈ រុទ្រៈ អវិនាស អ្នកប្រទានពរ គេឈានដល់ភាពបរិសុទ្ធទាំងក្នុងទាំងក្រៅ។
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage and ritual bathing at a sacred tīrtha, combined with disciplined intention, purify both body and mind; proximity to Mahādeva (Rudra) is portrayed as removing the ‘covering’ of impurity and misfortune, like clouds leaving the Moon.
Ghūlastya addresses a king and praises a specific sacred site—Jātismara-tīrtha—describing its power to prevent downfall and to purify the pilgrim, using the image of the Moon shining once clouds disperse, and linking the tīrtha’s efficacy to nearness to Rudra.