Shloka 120
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
तत्र कोटिस्तु तीर्थानां विश्रुता भरतर्षभ । कूर्मरूपेण राजेन्द्र हासुरेण दुरात्मना
tatra koṭis tu tīrthānāṁ viśrutā bharatarṣabha | kūrmarūpeṇa rājendra hāsureṇa durātmanā | puṇḍarīkam avāpnoti viṣṇulokaṁ ca gacchati ||
នៅទីនោះ ឱ វីរបុរសក្នុងវង្សភារតៈ មាន “កោដិទីរថ៌” (tīrtha-koṭi) ដ៏ល្បីល្បាញ គឺជាពហុស្ថានបរិសុទ្ធជាច្រើន។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អសុរអាក្រក់មួយឈ្មោះ ហាសុរ (Hāsura) បានបម្លែងខ្លួនជាគោម (កន្ទុយក្រពើ/អណ្តើក) ហើយលួចយកវាទៅ។ ព្រះវិស្ណុ (Viṣṇu) អ្នកមានអานุភាពទាំងអស់ បានឃើញហេតុនោះ ក៏សង្គ្រោះ និងស្តារឡើងវិញនូវក្រុមទីរថ៌នោះ។ ឱ យុធិષ્ઠិរ (Yudhiṣṭhira) គួរងូតទឹកនៅក្នុង tīrtha-koṭi នោះ; អ្នកធ្វើធម្មយាត្រាដែលធ្វើដូច្នេះ នឹងបានបុណ្យផលស្មើពិធី ពុណ្ឌរីក (Puṇḍarīka) ហើយទៅដល់លោករបស់ព្រះវិស្ណុ។
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Sacred places and righteous practices (like bathing at a tīrtha) are protected by divine order; sincere pilgrimage performed with faith yields great merit, comparable to major sacrifices, and leads toward higher spiritual destinations (here, Viṣṇuloka).
A notorious Asura named Hāsura, disguised as a tortoise, was stealing or dragging away a renowned cluster of pilgrimage sites; Viṣṇu intervenes to restore it, and the speaker instructs Yudhiṣṭhira that bathing there grants the merit of the Puṇḍarīka sacrifice and leads to Viṣṇu’s abode.