Shloka 12
अरण्यकपर्व — मार्कण्डेयकथिते रामविजयः, सीताशुद्धिः, अयोध्याप्रत्यागमनवर्णनम्
Rāma’s victory, Sītā’s vindication, and return to Ayodhyā as told by Mārkaṇḍeya
पुलस्त्यो नाम तस्यासीन्मानसो दयित: सुतः । तस्य वैश्रवणो नाम गवि पुत्रो5भवत् प्रभु:
Pulastyo nāma tasyāsīn mānaso dayitaḥ sutaḥ | tasya Vaiśravaṇo nāma gavi putro 'bhavat prabhuḥ ||
មារកណ្ឌេយៈបានមានព្រះវាចា៖ «ពីព្រះព្រហ្មា មានកូនប្រុសដែលកើតពីចិត្តដ៏ជាទីស្រឡាញ់ ឈ្មោះ ពុលស្ត្យៈ។ ហើយពីពុលស្ត្យៈ តាមរយៈភរិយាឈ្មោះ ហ្គៅ បានកើតកូនប្រុសដ៏មានអំណាច ឈ្មោះ វៃស្រវណៈ»។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse frames power and status as arising within a sacred lineage, implying that authority (prabhu) should be understood alongside origin, duty, and rightful succession rather than mere force.
Mārkaṇḍeya recounts a genealogical link: Pulastya is introduced as a beloved mind-born son, and then Vaiśravaṇa is named as Pulastya’s powerful son born through his wife Gāu.