Shloka 35
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
सतं नादं भृशार्तानां श्रुत्वापि बलिनां वर: । न प्राच्यवदमेयात्मा शक्तिमुद्यम्प चानदत्
sataṁ nādaṁ bhṛśārtānāṁ śrutvāpi balināṁ varaḥ | na prācyavad ameyātmā śaktim udyamya cānadan |
មារកណ្ឌេយៈបាននិយាយថា៖ «ទោះបានឮសំឡេងស្រែកដ៏ខ្លាំងរបស់អ្នកដែលកំពុងទុក្ខវេទនាខ្លាំងក្តី ព្រះកុមារ—អ្នកលើសគេក្នុងចំណោមអ្នកមានកម្លាំង—មិនរអាក់រអួលឡើយ។ ដោយមានកម្លាំងក្នុងចិត្តមិនអាចវាស់បាន គាត់លើកអាវុធសក្តិ (ស្បៀរ) ឡើង ហើយបន្លឺសីហនាទ ដោយឈរយ៉ាងមាំមួនមុខភាពភ័យស្លន់ស្លោ»។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness under distress: a true hero does not become unsettled by others’ cries but responds with composed strength and readiness to protect—an expression of kṣatriya-dharma and inner mastery.
A young prince hears a terrifying, anguished outcry. Rather than panicking, he raises his śakti (spear) and gives a lion-like roar, signaling resolve and preparedness to confront the danger.