Shloka 32
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
स तूत्थाय महाबाहुरुपसान्त्व्य च तान् जनान् | भधनुर्विकृष्य व्यसृजद् बाणान् श्वेते महागिरौ
sa tūttthāya mahābāhur upasāntvya ca tān janān | dhanur vikṛṣya vyasṛjad bāṇān śvete mahāgirau ||
បន្ទាប់មក វីរបុរសដៃខ្លាំងបានក្រោកឡើង ហើយបានលួងលោមសត្វលោកទាំងនោះឲ្យស្ងប់ចិត្ត។ ឈរលើភ្នំស្វេតដ៏ធំ ព្រះអង្គបានទាញធ្នូឲ្យពេញកម្លាំង ហើយចាប់ផ្តើមបាញ់ព្រួញជាព្យុះ។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse models righteous action: first calm and protect the vulnerable (upasāntvya), then employ force only as a disciplined means of defense. Compassion and reassurance precede martial response.
A mighty warrior rises, reassures the frightened beings present, then from the great white mountain draws his bow and begins shooting arrows, initiating an armed defense or counterattack.