Shloka 26
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
द्वाभ्यां भुजाभ्यां बलवान् गृहीत्वा शड्खमुत्तमम् । प्राध्यापयत भूतानां त्रासनं बलिनामपि,तत्पश्चात् उन बलवान वीरने दोनों हाथोंमें उत्तम शंख लेकर बजाया, जो बलवान् प्राणियोंको भी भयभीत कर देनेवाला था
dvābhyāṁ bhujābhyāṁ balavān gṛhītvā śaṅkham uttamam | prādhyāpayata bhūtānāṁ trāsanaṁ balinām api ||
មារកណ្ឌេយៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក វីរបុរសដ៏ខ្លាំងនោះ បានកាន់ស័ង្ខដ៏ល្អឥតខ្ចោះដោយដៃទាំងពីរ ហើយផ្លុំវាដោយកម្លាំង—សំឡេងរបស់វាធ្វើឱ្យសូម្បីតែសត្វមានអំណាចក៏ភ័យខ្លាច។ វគ្គនេះរំលេចថា កម្លាំងដ៏សុទ្ធសាធ ពេលបង្ហាញចេញ អាចធ្វើឱ្យអ្នកដទៃរងការភ្ញាក់ផ្អើល និងបម្លែងបរិយាកាសនៃធម៌; ដូច្នេះ អ្នកខ្លាំងត្រូវមានការអត់ធ្មត់ និងចេតនាត្រឹមត្រូវ។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical responsibility that accompanies strength: displays of power can intimidate even the powerful, so dharma requires that force and signals of dominance be governed by right purpose and restraint.
Markandeya describes a mighty hero taking an excellent conch in both hands and blowing it so loudly that its sound terrifies beings around, functioning as a dramatic signal of presence, challenge, or impending action.