Shloka 23
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
उत्पेततुर्महानागौ चित्रश्नैरावतश्न ह । तावापतन्तौ सम्प्रेक्ष्य स बालोडर्कसमद्युति:
utpetatur mahānāgau citraś ca airāvataś ca ha | tāv āpatantau samprekṣya sa bālo 'rka-samadyutiḥ ||
មារកណ្ឌេយៈបានមានព្រះវាចា៖ «លឺសំឡេងគំហុកដ៏ដូចផ្គរលាន់នោះ ដែលធ្វើឲ្យសត្វចលនានិងអចលនាទាំងអស់ក្នុងលោកទាំងបីដូចជាសន្លប់ ដំរីធំទាំងពីរ—ចិត្រា និង អៃរាវតៈ—បានរត់មកទីនោះ។ ស្កន្ទៈវ័យក្មេងភ្លឺចែងចាំងដូចព្រះអាទិត្យ។ ពេលឃើញដំរីទាំងពីររត់ចូលមក កុមារអ្នកកើតពីភ្លើងបានចាប់ពួកវាដោយដៃទាំងពីរ; ហើយកាន់ “សក្តិ” (លំពែង) នៅដៃមួយ និងកាន់មាន់ដ៏ខ្លាំងមួយនៅដៃមួយទៀត ដែលមានកំពូលរោមក្រហមដូចអណ្តាតភ្លើង រាងកាយធំ ជាអ្នកលើសលប់ក្នុងចំណោមអ្នកខ្លាំង—គាត់បានបន្លឺសំឡេងគំហុកដ៏គួរភ័យ ហើយចាប់ផ្តើមលេងកម្សាន្ត ដោយកាន់វាទាំងអស់ដូចជាការលេង»។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights divine strength disciplined by purpose: overwhelming power is shown as controlled ‘play’ that establishes awe and order rather than needless harm, reminding listeners that true might supports cosmic stability (dharma) and protection.
After a roar that stuns beings across the three worlds, the great elephants Citra and Airāvata rush in. The radiant boy Skanda sees them, seizes them, takes up his spear and a mighty rooster, roars fiercely, and sports with them—displaying his superhuman mastery.