Shloka 116
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
राक्षसीभिश्न सम्पूर्णमनेकैश्न मृगद्धिजै: । सात सिरोंवाले अद्भुत नाग, जिनकी दृष्टिमें ही विष भरा था, उस पर्वतकी रक्षा करते थे। इनके सिवा राक्षस, पिशाच, भयानक भूतगण, राक्षसी-समुदाय तथा अनेक पशु- पक्षियोंसे भी वह पर्वत भरा हुआ था
rākṣasībhiś ca saṃpūrṇam anekaiś ca mṛgadvijaiḥ | saptaśīrṣā adbhutā nāgā yeṣāṃ dṛṣṭau viṣaṃ sthitam | taṃ parvataṃ rakṣayanti sma | eteṣāṃ ca vinā rākṣasāḥ piśācā bhīṣaṇā bhūtaganā rākṣasī-samūhaś ca nānā-paśu-pakṣiṇaś ca tena parvataḥ paripūrṇaḥ ||
ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ ភ្នំនោះពេញទៅដោយរាក្សសី (rākṣasī) និងសត្វព្រៃសត្វស្លាបជាច្រើនប្រភេទ។ មាននាគអស្ចារ្យមានក្បាលប្រាំពីរ ដែលសូម្បីតែសម្លឹងមើលក៏ពោរពេញដោយពិស—ឈរយាមការពារភ្នំនោះ។ លើសពីនេះទៀត វាក៏កកកុញដោយរាក្សស (rākṣasa) ពិសាច (piśāca) ក្រុមវិញ្ញាណគួរភ័យខ្លាច ក្រុមរាក្សសី និងសត្វស្លាបសត្វច្រើនមុខមាត់។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា គ្រោះថ្នាក់អាចត្រូវបានត្បាញចូលក្នុងទេសភាពខ្លួនវា ហើយជាការព្រមានឲ្យចូលទៅកាន់អ្វីមិនស្គាល់ដោយការអត់ធ្មត់ ការប្រុងប្រយ័ត្ន និងការវិនិច្ឆ័យ មិនមែនដោយភាពប្រញាប់ប្រញាល់ឡើយ។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights that danger may be embedded in one’s surroundings and guarded by formidable forces; ethically, it encourages self-control, careful judgment, and preparedness when approaching unknown or forbidden spaces.
Mārkaṇḍeya describes a mountain densely inhabited by rākṣasīs and other fearsome beings, and guarded by wondrous seven-headed nāgas whose gaze itself is poisonous, emphasizing the mountain’s extreme peril.