Shloka 39
ततो राजा तयो: पादावभिवाद्य महात्मनो: । प्रत्याजगाम स्वपुरं धर्म चैवाचरद् भूशम्,तदनन्तर राजा दम्भोद्भधव उन दोनों महात्माओंके चरणोंमें प्रणाम करके अपनी राजधानीमें लौट आये और विशेषरूपसे धर्मका आचरण करने लगे
tato rājā tayoḥ pādāv abhivādya mahātmanoḥ | pratyājagāma svapuraṃ dharmaṃ caivācarad bhūśam ||
បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រ បានក្រាបថ្វាយបង្គំជើងរបស់មហាបុរសទាំងពីរ ហើយត្រឡប់ទៅរាជធានីរបស់ព្រះអង្គវិញ; ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ព្រះអង្គបានខិតខំប្រតិបត្តិធម៌យ៉ាងស្មោះត្រង់ រស់នៅដោយសេចក្តីសុចរិត និងការគ្រប់គ្រងខ្លួនកាន់តែខ្ពស់។
राम उवाच
Educational Q&A
Respect for the virtuous and learned (shown by bowing at their feet) should lead to inner transformation: the proper response to good counsel and holy association is a renewed, earnest practice of dharma in one’s own sphere of responsibility.
After meeting two revered great-souled figures, the king pays them formal homage and then returns to his capital. The verse highlights the consequence of that encounter: he begins to observe dharma more intensely in his rule and personal conduct.