Shloka 513
उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
अमृतस्येव नातृप्यन् प्रेक्षमाणा जनार्दनम् | सब राजा दीर्घकालके पश्चात् दशार्हकुलभूषण भगवान् जनार्दनको देखकर उन्हींकी ओर एकटक दृष्टि लगाये रहे, मानो अमृत पी रहे हों। इस प्रकार उन्हें तृप्ति ही नहीं होती थी
amṛtasyeva nātṛpyan prekṣamāṇā janārdanam |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ព្រះមហាក្សត្រ បានសម្លឹងមើលជានិច្ចទៅកាន់ជនារទនៈ ហើយមិនអាចឆ្អែតចិត្តបាន ដូចជាអ្នកផឹកអម្រឹតមិនដែលឆ្អែត។ បន្ទាប់ពីពេលយូរ ពេលបានឃើញព្រះអម្ចាស់ ជនារទនៈ អលង្ការនៃវង្សទសារហៈ គាត់បានចាក់ភ្នែកមិនបំបែកទៅលើព្រះអង្គ ដូចជាកំពុងលេបរសជាតិអមតៈ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-spiritual power of darśana: the sight of a righteous, divine guide (Janārdana/Kṛṣṇa) nourishes the heart beyond ordinary pleasure, suggesting that true fulfillment arises from contact with dharma and the divine rather than from transient worldly gains.
In the Udyoga Parva’s pre-war setting, a king (contextually, a royal figure meeting Kṛṣṇa) beholds Janārdana after a long time and remains fixed in gaze, unable to feel satiated—likened to drinking nectar—showing deep reverence and emotional absorption in Kṛṣṇa’s presence.