Shloka 30
विदुरस्य कृष्णं प्रति शमोपदेशः
Vidura’s Counsel to Krishna on the Limits of Peace
य: कल्याणगुणान् ज्ञातीन् मोहाल्लो भाद दिदृक्षते । सो<जितात्माजितक्रोधो न चिरं तिष्ठति श्रियम्,“जो कल्याणमय गुणोंसे युक्त अपने कुटुम्बीजनोंको मोह$ और लोभःकी दृष्टिसे देखना चाहता है, वह अपने मन और क्रोधको न जीतनेवाला पुरुष दीर्घकालतक राजलक्ष्मीका उपभोग नहीं कर सकता
yaḥ kalyāṇa-guṇān jñātīn mohāl lobhād didṛkṣate | so 'jitātmājita-krodho na ciraṁ tiṣṭhati śriyam ||
វៃសម្បាយនៈ បាននិយាយ៖ អ្នកណាដែលដោយមោហៈ និងលោភៈ មើលឃើញសាច់ញាតិរបស់ខ្លួន—អ្នកមានគុណល្អ—ជាវត្ថុសម្រាប់កេងប្រវ័ញ្ច; មនុស្សដែលមិនបានឈ្នះចិត្ត និងកំហឹងរបស់ខ្លួន នឹងមិនអាចរក្សាសម្បត្តិរាជ្យបានយូរឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Prosperity and sovereignty do not endure for a person who, driven by delusion and greed, treats even virtuous relatives as objects of gain; lack of mastery over the mind and anger undermines lasting success.
In Vaiśampāyana’s narration within the Udyoga Parva’s counsel-filled context, a moral warning is stated: a ruler (or any person) who views his own kin through greed and confusion, without self-restraint, cannot long maintain Śrī—royal fortune and stability.