Shloka 93
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
वीरसूर्वीरपत्नी त्वं सर्व: समुदिता गुणै: । सुखदु:खे महाप्राज्ञे त्वादशी सोढुमरहति
vīrasūr vīrapatnī tvaṃ sarvaḥ samuditā guṇaiḥ | sukhaduḥkhe mahāprājñe tvādṛśī soḍhum arhati ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «មីងជាភរិយារបស់វីរបុរស និងជាមាតារបស់វីរបុរសទាំងឡាយ ពោរពេញដោយគុណធម៌ទាំងអស់។ ឱ ស្ត្រីមានប្រាជ្ញាធំ! ស្ត្រីមានវិចារណញ្ញាណដូចមីង គួរអត់ធ្មត់ទាំងសុខទាំងទុក្ខ ដោយចិត្តមាំមួន និងស្ងប់ស្ងាត់»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dharmic steadiness: a virtuous and discerning person should bear both joy and grief without losing composure, especially in a warrior household where reversals are inevitable.
In Vaiśampāyana’s narration, a woman addressed as a heroic wife and mother is being consoled and instructed to remain firm-minded, accepting both सुख and दुःख as part of her duty and life situation.