Shloka 75
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
अथो धनंजयं ब्रूया नित्योद्युक्ते वृकोदरम् । यदर्थ क्षत्रिया सूते तस्य कालोडयमागत:
atho dhanañjayaṃ brūyā nityodyukte vṛkodaram | yadartha kṣatriyā sūte tasya kālo ’yam āgataḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ «បន្ទាប់មក ចូរអ្នកទៅប្រាប់ដល់ ធនញ្ជយ (អរជុន) ហើយក៏ប្រាប់ដល់ វ្រឹកោទរ (ភីម) ដែលតែងតែរួចរាល់សម្រាប់សកម្មភាពថា៖ ពេលវេលានេះបានមកដល់ហើយ ដើម្បីបំពេញគោលបំណងដដែល ដែលស្ត្រីក្សត្រីយ៍បានបង្កើតកូនប្រុស»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames warfare not as personal aggression but as a time-bound obligation of kṣatriya-dharma: when justice and duty demand action, one must be ready to fulfill the purpose for which a warrior is born—protection of order and rightful claims.
Vaiśampāyana reports an instruction to convey a message to Arjuna and Bhīma: both should be reminded that the decisive moment has arrived to act according to their warrior role, implying imminent conflict and the need for steadfast readiness.