Shloka 35
उद्योगपर्व — अध्याय ८१: कृष्णस्य दूतप्रयाणम्
Udyoga Parva, Chapter 81: Krishna Sets Out as Envoy
प्माक्षी पुण्डरीकाक्षमुपेत्य गजगामिनी । अश्रुपूर्णेक्षणा कृष्णा कृष्णं वचनमब्रवीत्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! ऐसा कहकर सुन्दर अंगोंवाली, श्यामलोचना, कमलनयनी एवं गजगामिनी द्रुपदकुमारी कृष्णा अपने उन केशोंको, जो देखनेमें अत्यन्त सुन्दर, घुँघराले, अत्यन्त काले, एकत्र आबद्ध होनेपर भी कोमल, सब प्रकारकी सुगन्धोंसे सुवासित, सभी शुभ लक्षणोंसे सुशोभित तथा विशाल सर्पके समान कान्तिमान् थे, बाँयें हाथमें लेकर कमलनयन श्रीकृष्णके पास गयी और नेत्रोंमें आँसू भरकर इस प्रकार बोली --
vaiśampāyana uvāca | pramākṣī puṇḍarīkākṣam upetya gajagāminī | aśrupūrṇekṣaṇā kṛṣṇā kṛṣṇaṃ vacanam abravīt ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ បន្ទាប់មក ក្រឹෂ್ಣា (ទ្រោបទី) ដែលដើរយ៉ាងអធិរាជដូចដំរី បានចូលទៅជិត ពុណ្ឌរីកាក្ស (ព្រះក្រឹෂ್ಣ)។ ភ្នែកនាងពោរទឹកភ្នែក ហើយនាងបាននិយាយទៅកាន់ព្រះក្រឹષ्ण ដោយពាក្យដែលកើតពីទុក្ខសោក និងការបន្ទាន់ខាងធម៌ ដើម្បីសុំយុត្តិធម៌ត្រឹមត្រូវ ក្នុងវិបត្តិដែលកំពុងកើនឡើងនាំទៅសង្គ្រាម។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames moral appeal as a legitimate response to injustice: Draupadī, overwhelmed yet composed, seeks guidance from Kṛṣṇa, implying that dharma is pursued not only through power but through rightful counsel, accountability, and ethical redress.
In the Udyoga Parva’s build-up to the Kurukṣetra war, Draupadī approaches Kṛṣṇa with tear-filled eyes and begins to speak, setting up a plea or argument that will press for justice and action amid failed reconciliation.