Shloka 12
अध्याय ८ — शल्यस्य सत्कारः, वरदानं, पाण्डवसमागमश्च (Śalya’s Reception, the Boon, and Meeting the Pāṇḍavas)
आजगाम सभामन्यां देवावसथवर्चसम् | स तत्र विषयैर्युक्त: कल्याणैरतिमानुषै:
ājagāma sabhām anyāṃ devāvasathavarcasaṃ | sa tatra viṣayair yuktaḥ kalyāṇair atimānuṣaiḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានទៅដល់សាលាប្រជុំមួយទៀត ដែលភ្លឺរលោងដូចទីស្នាក់របស់ទេវតា។ នៅទីនោះ ព្រះអង្គបានឃើញវាត្រូវបានតុបតែងដោយគ្រឿងបរិក្ខារល្អឥតខ្ចោះ—ជាមង្គល សុភមង្គល ល្អប្រណិត និងលើសលប់ពីស្នាដៃមនុស្សធម្មតា—បង្ហាញពីរបៀបរាជ្យ សម្បត្តិ និងអំណាចដែលបានបណ្តុះបណ្តាល ដើម្បីបង្កើតស៊ុមសម្រាប់សេចក្តីសម្រេចរដ្ឋការដែលកំពុងមកដល់។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how outward order and auspicious splendor in a royal court symbolize disciplined governance and prosperity; such settings frame ethical deliberation by reminding rulers that power should be exercised with refinement and responsibility, not mere display.
The narrator describes someone arriving at another assembly-hall that shines like a divine abode, and finding it richly furnished with excellent, almost superhumanly crafted amenities—setting the scene for subsequent courtly proceedings and counsel.