Shloka 79
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि श्रीकृष्णवाक्ये एकोनाशीतितमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi bhagavadyānaparvaṇi śrīkṛṣṇavākye ekonāśītitamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង «ឧទ្យោគបវ៌» ក្នុងផ្នែកអំពីបេសកកម្មរបស់ព្រះ (ភគវទ្យានបវ៌) ក្នុងព្រះវាចារបស់ព្រះក្រឹષ્ણា—ចប់អធ្យាយទី៧៩។ នេះជាកថាបញ្ចប់ (colophon) សម្គាល់ការបិទបញ្ចប់ឯកតានិទានដែលផ្តោតលើព្រះក្រឹષ્ણា—ទាំងព្រះបន្ទូលណែនាំ និងបេសកកម្មការទូត—ជាចំណុចបត់ផ្លូវសីលធម៌ ដែលការបញ្ចុះបញ្ចូល និងធម៌ត្រូវបានសាកល្បង មុនពេលសង្គ្រាមក្លាយជារឿងមិនអាចជៀសវាងបាន។
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
This line functions as a colophon rather than a spoken verse: it highlights that Kṛṣṇa’s counsel and embassy are framed as a decisive ethical effort—dharma pursued through negotiation and right speech before resorting to violence.
The text is closing a chapter in the Udyoga Parva’s Bhagavad-yāna section, explicitly noting that the chapter’s content belongs to Śrī Kṛṣṇa’s discourse connected with his diplomatic mission.