Shloka 56
Nakula’s Adaptive Counsel to Kṛṣṇa in the Kuru Assembly (उद्योगपर्व, अध्याय ७८)
दैवं तु न मया शक्यं कर्म कर्तु कथंचन । मैं पुरुषार्थसे जितना हो सकता है, उतना संधि-स्थापनके लिये अधिक-से-अधिक प्रयत्न करूँगा; परंतु प्रारब्धके विधानको किसी प्रकार भी टाल देना या बदल देना मेरे लिये सम्भव नहीं है
daivaṃ tu na mayā śakyaṃ karma kartuṃ kathaṃcana |
អរជុនបាននិយាយថា៖ «តែអ្វីដែលវាសនាបានកំណត់ ខ្ញុំមិនអាចធ្វើឲ្យកើតឡើងដោយរបៀបណាមួយបានឡើយ។ ខ្ញុំនឹងប្រឹងប្រែងដោយព្យាយាមរបស់មនុស្សឲ្យអស់សមត្ថភាព ដើម្បីបង្កើតសន្ធិសុខ និងការផ្សះផ្សា; ប៉ុន្តែការជៀសវាង ឬបម្លែងព្រះបន្ទូលនៃវាសនា—ព្រារាប់ធ (prārabdha)—មិនស្ថិតក្នុងអំណាចខ្ញុំទេ។»
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical balance: one must apply maximum human effort toward a righteous goal (here, peace), while recognizing that the final outcome may be governed by daiva/prārabdha beyond personal control. Responsibility lies in sincere effort, not in guaranteeing results.
In the Udyoga Parva’s pre-war negotiations, Arjuna expresses resolve to strive for a settlement, yet acknowledges that if destiny has fixed the course toward conflict, he cannot overturn that decree—only act rightly within his capacity.