Shloka 17
उद्योगपर्व — अध्याय ७७: पुरुषकार–दैवसंयोगः तथा दुष्टमन्त्रपरामर्शस्य राजनैतिक-परिणामः
Human Effort, Contingency, and the Political Effects of Corrupt Counsel
अथवा यदि आप अब कौशरवोंका वध ही श्रेष्ठ मानते हों तो वही शीघ्र-से-शीघ्र किया जाय। फिर इसके सिवा और किसी बातपर आपको विचार नहीं करना चाहिये ।। जानासि हि यथैतेन द्रौपदी पापबुद्धिना । परिक्लिष्टा सभामध्ये तच्च तस्योपमर्षितम्,आप जानते हैं, इस पापात्मा दुर्योधनने भरी सभामें ट्रपदकुमारी कृष्णाको कितना कष्ट पहुँचाया था, परंतु हमने उसके इस महान् अपराधको भी चुपचाप सह लिया था
jānāsi hi yathaitena draupadī pāpabuddhinā | parikliṣṭā sabhāmadhye tac ca tasyopamarṣitam ||
«ឬបើឥឡូវនេះ អ្នកចាត់ទុកថា ការសម្លាប់កៅរាវទាំងឡាយជារឿងល្អបំផុត នោះសូមធ្វើឲ្យបានឆាប់បំផុត។ ក្រៅពីនេះ អ្នកមិនគួរគិតអំពីរឿងផ្សេងទៀតទេ។ អ្នកដឹងហើយថា ដោយចិត្តអាក្រក់ ដុរយោធនៈបានធ្វើឲ្យដ្រោបទី—កូនស្រីទ្រពទ—រងទុក្ខយ៉ាងណា នៅកណ្ដាលសភារាជ; ហើយយើងក៏បានអត់ធ្មត់សូម្បីតែអំពើអាស្រូវនោះ ដោយស្ងៀមស្ងាត់»។
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Public injustice and deliberate humiliation, when repeatedly tolerated, corrode dharma; Arjuna argues that the Pāṇḍavas have already shown extreme forbearance, and that ethical responsibility now demands firm action rather than endless compromise.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Arjuna reminds the listener of Draupadī’s suffering in the royal assembly at the hands of Duryodhana, emphasizing that the Pāṇḍavas previously endured that outrage—implying that further concessions would be morally untenable.