Shloka 17
अध्याय ७५ — दैव-पुरुषकार-समन्वयः
Reconciling Contingency and Human Effort
न मे सीदन्ति मज्जानो न ममोद्वेपते मन:,मेरी मज्जा शिथिल नहीं हो रही है और न मेरा हृदय ही काँप रहा है। मधुसूदन! यदि समस्त संसार अत्यन्त कुपित होकर मुझपर आक्रमण करे, तो भी उससे मुझे भय नहीं है; किंतु मैंने जो शान्तिका प्रस्ताव किया है, यह तो केवल मेरा सौहार्द ही है। मैं दयावश सारे क्लेश सह लेनेको तैयार हूँ और चाहता हूँ कि हमारे कारण भरतवंशियोंका नाश न हो
na me sīdanti majjāno na mamodvepate manaḥ | madhusūdana! yadi samastaṃ saṃsāram atyanta-kupitaṃ bhūtvā mayy ākrāmet, tato 'pi me bhayaṃ na syāt; kintu mayā yaḥ śānti-kāḥ prastāvaḥ kṛtaḥ, sa kevalaṃ mama sauhārdaṃ eva | ahaṃ dayā-vaśāt sarva-kleśān soḍhuṃ prastutaḥ, icchāmi ca yathā asmākaṃ kāraṇād bhārata-vaṃśyānāṃ nāśo na bhavet ||
ភីមប្រកាសថា សេចក្តីក្លាហានរបស់គាត់មិនបានរលាយឡើយ—ខួរឆ្អឹងមិនទន់ខ្សោយ និងចិត្តមិនរអាក់រអួល។ ដោយហៅមធុសូទន (ក្រឹស្ណ) គាត់និយាយថា ទោះបីពិភពលោកទាំងមូលខឹងក្រហាយហើយវាយប្រហារលើគាត់ ក៏គាត់មិនភ័យឡើយ។ ទោះយ៉ាងណា សំណើសន្តិភាពដែលគាត់បានដាក់មុខ មិនមែនកើតពីភាពទន់ខ្សោយទេ; វាជាការបង្ហាញនៃមិត្តភាពប៉ុណ្ណោះ។ ដោយមេត្តាករុណា គាត់ត្រៀមទទួលទុក្ខលំបាកទាំងអស់ ដោយប្រាថ្នាឲ្យពួកភារតៈ (សាច់ញាតិក្នុងវង្សកុរុ) មិនត្រូវវិនាសដោយសារបណ្ឌវៈ។
भीमसेन उवाच