Shloka 37
धर्मनित्य: प्रशान्तात्मा कार्ययोगवह: सदा । नाधर्मे कुरुते बुद्धि न च पापे प्रवर्तते,सदा धर्ममें तत्पर रहनेवाला पुरुष शान्तचित्त होकर नित्य-निरन्तर सत्कर्मोमें लगा रहता है। वह कभी अधर्ममें मन नहीं लगाता और न पापमें ही प्रवृत्त होता है
dharmanityaḥ praśāntātmā kāryayogavahaḥ sadā | nādharme kurute buddhiṁ na ca pāpe pravartate ||
យុធិષ્ઠិរាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បុរសដែលតែងតែឈរជាប់ក្នុងធម៌ មានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ ហើយទទួលយកវិន័យនៃការធ្វើកិច្ចការត្រឹមត្រូវជានិច្ច នឹងប្រកបដោយសកម្មភាពល្អជាប្រចាំ។ មនុស្សដូច្នោះ មិនដែលបង្វែរចិត្តទៅរកអធម៌ទេ ហើយក៏មិនចូលរួមក្នុងអំពើបាបដែរ»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Steadiness in dharma expresses itself as inner calm and consistent commitment to what ought to be done; such a person neither entertains intentions toward adharma nor actively pursues sinful action.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Yudhiṣṭhira articulates a moral ideal: the dharma-grounded person remains composed and devoted to rightful duties, refusing both the thought and the practice of wrongdoing.