Shloka 15
एवंविधो धर्मनित्यो भगवान् मधुसूदन: । आगन्ता हि महाबाहुरानृशंस्यार्थमच्युत:,निरन्तर धर्ममें तत्पर रहनेवाले उन भगवान् मधुसूदनका स्वरूप ऐसा ही है। अपनी मर्यादासे कभी च्युत न होनेवाले महाबाहु श्रीकृष्ण कौरवोंपर कृपा करनेके लिये यहाँ पधारनेवाले हैं
evaṃvidho dharmanityo bhagavān madhusūdanaḥ | āgantā hi mahābāhur ānṛśaṃsyārtham acyutaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ នេះហើយជាសភាពរបស់ព្រះមានព្រះភាគ មធុសូទន—អ្នកដែលតែងតែស្ថិតក្នុងធម៌ជានិច្ច។ ព្រះអច្យុត អ្នកមានព្រះបាហុដ៏ខ្លាំងក្លា នឹងមកទីនេះដោយពិតប្រាកដ ដោយចិត្តមេត្តាករុណា ដើម្បីបង្ហាញព្រះគុណដល់កៅរាវ និងគាំទ្រអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal of righteous power: true strength remains unwavering in dharma and is guided by ānṛśaṃsya (compassion/non-cruelty). Kṛṣṇa’s coming is framed not as aggression but as an ethical intervention meant to restrain harm and uphold moral order.
Sañjaya describes Kṛṣṇa’s character and intention: Kṛṣṇa (Madhusūdana/Acyuta), steadfast in dharma, is about to arrive with the purpose of showing mercy to the Kauravas—contextually pointing to his role as a mediator seeking a just resolution before war.