Shloka 7
Adhyaya 60: Self-Assertion, Daiva, and the Rhetoric of Inevitability (उद्योग पर्व)
तस्मान्न भवता चिन्ता कार्यषा स्यात् कथंचन । दैवेष्वपेक्षका होते शश्वद् भावेषु भारत,“अतः: भरतनन्दन! आप किसी प्रकार भी ऐसी चिन्ता न करें, क्योंकि देवता सदा दिव्यईभाव--शम आदिकी ही अपेक्षा रखते हैं, काम, क्रोध आदि आसुरभावोंकी नहीं
tasmān na bhavatā cintā kāryā syāt kathaṃcana | daiveṣv apekṣakā hote śaśvad bhāveṣu bhārata ||
ដូច្នេះ ឱ កូនចៅភារតៈ! សូមកុំឲ្យមានកង្វល់អ្វីឡើយ។ ព្រះទេវតាតែងតែស្វែងរកសភាពដ៏ទេវី—ដូចជា សមៈ (ស្ងប់ស្ងាត់) និងការគ្រប់គ្រងខ្លួន—មិនមែនចិត្តអាសុរ ដូចជា កាមៈ និងក្រោធៈទេ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Do not be ruled by anxiety; cultivate daivī-bhāvas (divine dispositions like calmness and restraint), since the gods favor such inner qualities rather than impulses like desire and anger.
Vaiśaṃpāyana addresses a Bharata-descendant and offers reassurance, redirecting the listener from worry toward maintaining divine-minded virtues that align with dharma.